فیلم نماز ظهر عاشورا در سریال مختارنامه



[http://www.aparat.com/v/e430ad64df3de73e6be33bcb7f6d0dac8138]




نمازهاى واجب

نماز واجب شش گونه اند:

۱.نمازهاى یومیّه

۲.  نماز آیات

۳.  نماز میّت

۴.  نماز طواف واجب خانه كعبه (مانند نماز طواف در عمره تمتّع و عمره مفرده، و نماز طواف در حجّ تمتّع و نماز طواف نساء)

۵.  نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است، و همین طور مادر بنابر احتیاط واجب.

۶.  نمازى كه به واسطه اجاره و نذر و قسم و عهد واجب مى شود.





نماز و فرهنگ بین الملل


انسان به عنوان موجودی ذی شعور و خلاق، متناسب با سیر و درجه رشد تكامل خود محتاج دانستن است. این احتیاج او را وادار به طرح پرسشهایی متعدد و متفاوت می كند، پرسشهایی كه می تواند از پیدایش وجود شروع، و تا هدف و انتهای آن ادامه پیدا كند. این پرسشها عبارتند از: این جهان چیست؟ چگونه می توان در این جهان جاودان ماند؟ امور مطلوب و پسندیده در این جهان چیست؟ رابطه و نسبت انسان با آنچه وجود دارد، چیست؟ (از كجا آمده ام؟ آمدنم بهر چه بود؟ وطن اصلی و نهایی من كجاست؟ تكلیف من در این جهان چیست؟ و ...آگاهی و پاسخ به این سؤالات است كه پایه فرهنگ یعنی نظام نمادین، معانی، اندیشه های منظم و متنوع بشری را در خلال زمان تشكیل می دهد. هر فرهنگی که بتواند زمینه بیشتری جهت طرح این پرسشها فراهم نموده و پاسخهایی مستدل، قانع كننده و شیوا به آنها بدهد, از ارجحیت بیشتری برخوردار است؛لذا ضرورت دارد كه آن فرهنگ را پذیرفته و درونی كنیم.




عمق و عظمت نماز


شكی نیست كه بی اعتنایی به نماز گناهی است بزرگ. بنابراین شناسایی مصادیق این تحقیر ناپسند، مقدمه‌ پرهیز از این عصیان نابخشودنی است. عناوین زیر از مصادیق سبك شمردن نماز است.
الف) تأخیر نماز: امام صادق ـ علیه السلام ـ در تفسیر آیه‌ی شریفه‌ی قرآن، كه در ارتباط با مذمت بی اعتنایی به نماز نازل گردیده است[1] می‏فرماید:
»تاخیر الصّلاة عن اوّل وقتها لغیر عذرٍ»[2]
مراد از بی اعتنایی به نماز، «تأخیر آن از اول وقت بدون عذر است.»
البته روشن است كه مراد از عذر، ضرورتی است كه بصورت اورژانسی پیش آید و قابل تأخیر نباشد و الاّ باید به كار گفت نماز دارم نه به نماز بگوییم كار دارم.
ب) عدم رعایت آداب آن در خلوت: پیامبر اكرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در روایتی چنین می‏فرماید:
»من احسن صَلَوتَهُ حین یَراهُ النّاسُ و أَساءَها حینَ یَخلُوا فتلك استهانةٌ»[3]




چهل حدیث از چهارده معصوم علیهم السلام درباره ی ویژگی های نماز


گفتار معصوم اول، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم):

1- رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در ضمن وصایای خود به ابوذر فرمود:
یا اباذر ان الله جعل قرة عینی فی الصلاة، و حببها الی، کما حبب الی الجائع الطعام... و ان الجائع اذا اکل الطعام شبع و انا لا اشبع من الصلاة.
«ای ابوذر! همانا خداوند، نور چشم مرا در نماز قرار داد، و نماز را محبوب من نمود، چنانکه غذا را محبوب انسان گرسنه نمود، همانا انسان گرسنه، هنگامی که غذا بخورد سیر می شود، و من از نماز، سیر نمی شوم».
(امالی شیخ طوسی، ج2، ص141)
2- مابین المسلم و بین ان یکفر ان یترک الصلوه الفریضه معتمداً اویتهاون بها فلا یصلیها.
«فاصله ی بین مسلمان و کفر، همین است که نماز واجب را از روی عمد، ترک کند، یا بر اثر سستی، نماز نخواند.»
(وسائل الشیعه، ج3، ص29)