تبلیغات
پایگاه نور نماز
 
منوی موضوعات

 
دسته بندی: آداب نماز ، | امتیاز:
 


آن به همین کیفیت خاصّه که بین امامیه رضوان الله علیهم متعارف است می باشد؛ یعنی، متقوّم است به بلند نمودن دست را در حذاء وجه، و بسط باطن کفها را طرف آسمان و خواندن ادعیه ی مأثوره یا غیر مأثوره. و جایز است دعا نمودن به هر زبان، عربی یا غیر آن. و عربی احوط و افضل است.
و فقها فرموده اند افضل ادعیه در آن، دعای «فرج» است.(1) و دلیل فقهی متعدبهی به نظر نویسنده نرسیده بر افضلیّت؛ ولی مضمون دعا بر دالّ بر فضیلت تامّه ی آن است، زیرا که مشتمل بر تهلیل و تسبیح و تحمید است که روح توحید است؛ چنانچه بیان آن شد. و نیز مشتمل بر اسماء بزرگ الهی است از قبیل:الله، الحلیم، الکریم، العلی، العظیم، الرب؛ و نیز مشتمل بر ذکر رکوع و سجود است؛ و نیز مشتمل بر اسماء ذات و صفات و افعال است؛ و نیز مشتمل است بر مراتب تجلیات حق- جلّ و علا-، و نیز مشتمل است بر سلام بر مرسلین، گرچه احتیاط ترک آن است، ولی اقوی جواز است؛ و نیز مشتمل است بر صلوات بر پیغمبر و آل او علیهم السلام.

گویی این دعای شریف با این اختصار مشتمل به تمام وظایف ذکریه ی صلوة است.
و از گفته ی فقها رضوان الله علیهم نیز اثبات افضلیّت توان کرد، یا به واسطه ی تسامح در ادله ی سنن(2) گرچه نویسنده را در آن تأملی است و یا به واسطه ی کشف دلیل معتبری، که به نظر ما نرسیده، که مبنای اجماع در نظر متأخرین است.
و از ادعیه ی شریفه که بسیار فضیلت دارد و نیز مشتمل بر آداب مناجات بنده با حق است و مشتمل بر تعداد عطایای کامله ی الهیه است که با حال قنوت که حال مناجات و انقطاع به حق است تناسبی تامّ دارد و بعضی از مشایخ بزرگ رحمه الله بر آن تقریباً مواظبت داشت، دعای «یا من اظهر الجمیل» است که از کنوز عرش است، و تحفه ی حق برای رسول خدا است؛ و برای هر یک از فقرات آن فضایل و ثواب های بسیار است؛ چنانچه در توحید شیخ صدوق رحمه الله است.(3)
بهتر در ادب عبودیت آن است که در حال قنوت، که حال مناجات و انقطاع به حق است در خصوص صلوة، که همه اش اظهار عبودیت و ثناجویی است، و در این حالت که ذات مقدس حق- جلّ و علاّ- بالخصوص فتح باب مناجات و دعا به روی عبد فرموده و او را به این تشریف شرافت داده، بنده ی سالک نیز ادب مقام مقدس ربوبیّت را نگاه دارد، و از ادعیه ی خود مراقبیت کند که مشتمل بر تسبیح و تنزیه حق تعالی و متضمن ذکر و یاد حق باشد؛ و چیزهایی که از حق در این حال شریف می خواهد از سنخ معارف الهیه و طلب فتح باب مناجات و انس و خلوت و انقطاع به سوی او باشد؛ و از طلب دنیا و امور خسیسه حیوانیه و شهوات نفسانیه احتراز کند، و خود را در محضر پاکان شرمسار ننماید. و در محفل ابرار بی مقدار نکند.
ای عزیز! قنوت دست شستن از غیر حق و اقبال تامّ به عزّ ربوبیت پیدا کردن است، و کف خالی و سؤال به جانب غنیّ مطلق دراز نمودن است؛ و در این حال انقطاع، از بطن و فرج سخن راندن و از دنیا یاد کردن کمال نقصان و تمام خسران است.
جانا! اکنون که از وطن خود دور افتادی و از مجاورت احرار محجور شدی و گرفتار این ظلمتکده ی پررنج و محن گردیدی، خود چون کرم ابریشم بر خود متن.
عزیز! خدای رحمن فطرت تو را به نور معرفت و نار عشق تخمیر نموده، و به انواری چون انبیاء و عشاقی مانند اولیاء مؤید فرموده، این نار را به خاک و خاکستر دنیای دنّی منطفی نکن؛ و آن نور را به کدورت و ظلمت توجه به دنیا که دار غربت است مکدر ننما؛ باشد که اگر توجهی به وطن اصلی کنی و انقطاع به حق را از حق طلب کنی و حالت هجران و حرمان خود را با دلی دردناک به عرضش برسانی و احوال بیچارگی و بینوایی و گرفتاری خویش را اظهار کنی، مددی غیبی رسد و دستگیری باطنی شود و جبران نقایص گردد، اذا من عادته الاحسان و من شیمته التفضل.(4)
اگر از فقرات مناحات شعبانیه امام متقین و امیر مؤمنین و اولاد معصومین او علیهم السلام که امامان اهل معارف و حقایقند، در قنوت بخوانی، خصوصاً آن جا که عرض می کنند: «الهی هب لی کمال الانقطاع الیک...»(5). ولی با حال اضطرار و تبتّل و تضرّع نه با دل مرده چون دل نویسنده، بسیار مناسب این حال است.

پی نوشت ها:

1- «لا اله الا الله الحلیم الکریم...» وسائل الشیعه، ج4، ص906، کتاب الصلوة، ابواب القنوت، باب7، حدیث4. مستدرک وسائل الشیعه، کتاب الصلوة، ابواب القنوت، باب6، حدیث 4و9.
2- روایات متعددی- در حد استفاضه- وارد شده است که اگر به کسی خبر برسد (بشنود یا در جایی بخواند) که انجام عملی ثواب و پاداش دارد و او آن عمل را انجام بدهد، بدان عمل مثاب و مأجور خواهد بود اگر چه آن خبر صحیح نباشد. این روایات به «اخبار من بلغ» معروف است؛ و مفاد مضمون آنها را «تسامح در ادله ی سنن» گویند. رجوع شود به بحارالانوار، ج2، ص256، کتاب العلم، باب 30، ص139، کتاب الایمان و الکفر، باب من بلغه ثوابّ من الله علی عمل.
3- التوحید، باب اسماء الله تعالی، باب 29، حدیث 14.
4- از عادات او نیکویی کردن است و از خوی او تفضل.
5- بار الها، کما بریدگی (از متعلقات دنیوی) برای توجه به خودت ارزانیم فرما... بحارالانوار، ج91، ص99؛ مفاتیح الجنان، مناجات شعبانیه.

منبع: کتاب آداب باطنی و اسرار معنوی نماز

 
 

 
احکام و استفتائات


 
آمار
   خوش آمدید
 
  آمار بازدید
  • بازدید امروز :

  وضعیت وبلاگ :
  • آی پی شما :

 

Theme Edited By: AMIR NOURI